ThirukkoLurammaL VaarthaigaL


ThirukkolurammalVarththaigal-tml1
ThirukkolurammalVarththaigal-tml2

Sri Ramanuja millennium Padayatra


 

padayatra pdf1
padayatra pdf2

Sri Vaishnava Sri Krishnamachari Swamy’s Autobiography Contd.


En Vazhkaip Pathaiyin Kadanthakala ChuvadugaL Part 4

En Vazhkaip Pathaiyin Kadantha Kalach ChuvadugaL Part 5

Sri Vaishnava Sri Krishnamachari Swamy’s Autobiography ( in Thamizh)


Sri Vaishnava Sri Suyasarithai 1of5
Sri Vaishnava Sri Suyasarithai 2 of 5
Sri Vaishnava Sri Suyasarithai 3 of 5

Gaya Sraaddham


Gaya is significant to Hindus from the point of view of salvation to the souls of ancestors (a ritual called pinda daan). According to Ramayana, when Lord Rama came to Gaya along with Sita for pitrupaksha (or to perform pindadanam), Sita cursed the Falgu River following some disobedience on the part of the river. The mythology states that on account of this curse, Falgu River lost its water, and the river is simply a vast stretch of sand dunes. At the same time Sita blessed a banyan tree to be immortal. This tree is known as Akshyavat. Akshyavat is combination of two words Akshaya (which never decay) and Vat (Banyan tree). This is the reason we utter Akshaya Vata chayayam Gaya Sraaddham Karishye during the Sraddha ceremony.Once a year banyan trees shed leaves, but this particular tree never sheds its leaves which keeps it green even in times of drought.

For Buddhists, Gaya is an important pilgrimage place because it was at Brahmayoni hill that Buddha preached the Fire Sermon (Adittapariyaya Sutta) to a thousand former fire-worshipping ascetics, who all became enlightened while listening to this discourse. At that time, the hill was called Gayasisa.

Sri Vaishnava Sri’s Ways to Improve Sri Vaishnavism


ways to improve srivaishnavism

Thirumann Kaappu Vaibhavam 2


122இன் தொடர்ச்சிஆசிரியர். தேரெழுந்தூர் ஸ்ரீ.உ.வே.க. ராமன் பட்டாசார்யர்.
இந்த விஷயத்தை ஈƒவர ஸம்ஹிதையில் 21ஆம் அத்யாயத்தில் எம்பெருமானின் இரண்டு திருவடிகள்தான் இரண்டு பக்கத்திலும் உள்ளதாகக் கூறுகிறார். “நிரைமலர்பாதங்கள் சூடி” என்னுமாப்போல் ஊர்த்3வ புண்ட்ரம் ரிஜும் ரம்யம் விஷ்ணுயோ: பாத3த்3வயாக்ருதிம்” என்றும்,  “ஆரப்4யநாஸிகா மூலம் லலா டாந்தம் லிகேத்க்ரமாத்” (மஹாவிஷ்ணுவினுடைய அழகிய இணைத்தாமரை திருவடிகளின் வடிவத்தைக் கொண்டு விளங்குகிறது மேல் நோக்கி எழுதப்பட்ட திருமண்காப்பு)என்றும் “நாஸிகாத்வ்யங்குலம் பாதம் மத்யமம் ஸர்த்தாங்குலம்பவேத். பார்ச்வம் அங்குல மாத்ரம் து ஸுஸ்பஷ்ட்டம் தாரயேத் த்3விஜ:”  என்றும், மூக்கின் நுனியிலிருந்து ஆரம்பித்து, அடிமூக்கில் இரண்டங்குல பாதமும், நடுவில் ஒன்றரையங்குலம் இடமும் விட்டு பக்கத்தில் ஓரங்குலமும் தரித்து தலையின் உச்சி வரையிலும் சாற்றிக் கொள்ள வேண்டியது என்றும் பாத்ம, பரா†ர, வாஸிஷ்ட ஸம்ஹிதைகளில் கூறப் பட்டுள்ளது.
இனி, ஸ்ரீசூர்ணம் தரித்துக் கொள்ளும் விஷயமாக ஆகமங்கள் கூறுவதைப் பார்க்கலாம். இந்த ஸ்ரீசூர்ணமானது சிவப்பு வர்ண மாகவும், மஞ்சள் வர்ணமாகவும், பெரியோர்கள் திருமண் மத்தியில் சாத்திக் கொள்வர்கள். அது சிவப்பு வர்ணமாக இருப் பதற்கு ப்ரமாணமாக ஸ்ரீபாரமேƒவரத்தில் முன்பு கூறியதுபோல் ……..(வச்யார்த்தீ ரக்தயாஸ்ரீச்சன்) என்றும், இங்கே வச்யம் என்பது ஸ்ரீமந்நாராயணனையே நம் வசப்படுத்துதல் என்பது பொருள். மேலும் பராசர ஸம்ஹிதை-3ஆம் அத்யாயத்தில்
விஷ்ண்வர்பிதம்ரக்தவர்ணம் ஹரித்ரா சூர்ணமுத்தமம்
லக்ஷ்மீநிவாஸஸித்த்யர்த்தம் தீபாகாரம் து ஸூக்ஷ்மகம்
ஸ்ரீசூர்ணம் ஸ்ரீகரம் தி3வ்யம் ஸ்ரீயச் சாங்கே ஸமுத்பவம்
புண்ட்3ரத்3வயஸ்ய மத்4யேது த4õர்யம் மோக்ஷார்த்த ஸித்3த4யே
(ஸ்ரீசூர்ணம் சிவப்பு நிறத்திலோ அல்லது மஞ்சள் நிறத்திலோ இருப்பது நலம். ‘அகலகில்லேன்’ என்று பகவானின் மார்பில் நித்யவாஸம் செய்யும் மஹாலக்ஷ்மியுடன் கூடிய ஸ்ரீநிவாஸனை அடையும் பொருட்டு விளக்கு ஜ்வாலை வடிவில் ஸ்ரீசூர்ணம் தரிக்க வேண்டும் மங்களகரமானதும், தெய்வீகமானதுமான ஸ்ரீசூர்ணம் மோக்ஷம் அளிக்கவல்லது) என்றும் இருப்பதாலும் ஹிரண்ய வர்ணையான மஹாலக்ஷ்மியின் சரீரத்தி லிருந்து தோன்றியதான சிவப்பு வர்ண ஸ்ரீசூர்ணத்தை தரிக்க வேண்டியது என்பது பொரு ளாகிறது. இந்த விஷயத்தில் ஒரு ஸம்சயத்தை உண்டு பண்ணும் விஷயமானது தாயார் ஹிரண்ய (மஞ்சள்) வர்ணமாக இருக்கும் போது அவளது சரீரத்திலிருந்து வந்த ஸ்ரீசூர்ணம் மட்டும் சிவப்பாக இருக்குமா? அதுவும் மஞ்சள்தானே என்று சந்தேகம் எழலாம். ஆனால் வராஹர் மூலமாகத் திருமண் தோன்றியது என்பதைப் பார்க்கும்போது அவரது மடியில் அமர்ந்திருந்த பிராட்டியின் சரீரம் அவரது அரைச் சிவந்த ஆடையின் மேலன்றோ பட்டுக் கொண்டி ருந்தது. அதனால் அவளது நிறமும் சிவப்பாயிற்று. அந்த ஸமயத்தில் தோன்றிய ஸ்ரீசூர்ணமும் சிவப்பாயிற்று. சதுச்லோகியில்:
†õந்தாநந்த3மஹாவிபூ4தி பரமம் யத்ப்3ரஹ்மரூபம் ஹரே:
மூர்த்தம் ப்3ரஹ்மததோபிதத் ப்ரியகரம் ரூபம்யத3த்யத்3பு4தம்,
(சதுச்லோகி-4)எனும் பதம் கவனிக்கத்தக்கது. (காம, க்ரோதங்கள் அற்றதாய், ஆனந்த மயமாய், பெரிய விபூதிகளை உடையதாய் தனக்கு மேலானது அற்றதாய், பெரியதாய் இருந்து கொண்டு பிறரையும் பெரிதாகச் செய்வதாலும் ப்ரஹ்ம சப்தத்தாலே சொல்லப்படுவதாயும் இருக்கும் ஹரியின் யாதொரு ஸ்வரூபம் உண்டோ அதைக்காட்டிலும் அந்த பகவானுக்கு மிகவும் ப்ரியமாயிருப்பதும் கண்ணால் காணக் கூடியதுமான மிக அத்புதமான ரூபம்.)அதாவது எம்பெருமான் எந்த உருவில் அவதரித் தாலும் அதற்குத் தகுந்தபடி அவதரிக்கிறாள். அதனால் எம்பெருமான் திருமண்ணை வெண்ணிறமாக கொணர்ந்தான். அதனால் பிராட்டி யாரும் அவர் மடியில் அமர்ந்தபடி ஸ்ரீசூர்ணத்தை சிவந்த நிறமாகவே கொணரச் செய்தாள். இரண்டாவதாக பகவச் சாஸ்த்ரத்தில்
லலாடஏவ ஸா த4õர்யா ஹரித்ராமுக்தித3õயினீ,
விஷ்ணுபாத3 விசிஷ்ட்டாது வீதராகை3ர்முமுக்ஷûபி: என்றும்
விஷ்ணுகாத்ராச்சுதம் சூர்ணம் லலாடேதாரயேச்ஸ்ரீயம்
என்றெல்லாம் பலபடியாகச் சொல்லும்போது ஹரித்ரா சூர்ணமான மஞ்சளானது சிரசில் மட்டுமே (லலாடே ஏவ) தரிக்க வேண்டும் என்றாகிறது.
மேலும் பாத்ம ஸம்ஹிதையில் தாயாரின் ஸ்வரூப வர்ணனையில்
“தப்தஜாம்பூநதப்ரக்யா காந்த்யா லக்ஷ்மீ விராஜதே” என்றும், “தப்தகாஞ்சன ஸங்காசா ஸர்வாபரண பூஷிதா” என்றும், “திவ்யகுங்குமலிப்தாங்கா பத்மமாலோப÷†õபிதா” என்றும், (பத்தரைமாற்று தங்கத்தைப் போல் பிரகாசிக்கிறாள், தங்க ஆபரணங்களை அணிந்துகொண்டு அழகுடன் விளங்குகிறாள், தங்கம் போன்ற நிறமுடையவள், சிவந்த தாமரை மாலைகளுடன் காணப்படுகிறாள்.) “ பத்மகிஞ்சல் கசங்காசா” என்றும், பலவாறாகச் சொல்லும் போது ஹிரண்யவர்ணை யான ‘லக்ஷ்மீயானவள் சுட்டுரைத்த நன்பொன்னிறமாகத்  திகழ்கிறாள்’ என்கிறார். இது சிவப்பாகத்தான் இன்றும் என்றும் உள்ளது. இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீசூர்ணத்தை வாஸிஷ்ட்ட ஸம்ஹிதையில் “குங்குமம் வாபிஹாரித்ரம் சூர்ணம் விஷ்ண்வ பிஷேசிதம் ஊர்த்3வ புண்ட்3ரஸ்ய மத்3யேது த4õரயேத் தீபவத் த்விஜ”: (சிவப்பான அல்லது மஞ்சள் நிறமான ஸ்ரீசூர்ணத்தை விஷ்ணுவின் திருவடி களைக் குறிக்கும் திருமண்காப்பின் மத்தியில் தீப ஜ்வாலை வடிவில் இரு பிறப்பாளர்கள் தரிக்கவேண்டும்.) என்னும் விஷயத்தில் கவனிக்கத் தக்கது. மேலும் இந்த ஸ்ரீசூர்ணத்தை எப்படித் தயாரிக்க வேண்டும் என்பதையும் க2க3 ப்ரச்னம் என்கிற ஸம்ஹிதையில் பகவானே கருடனுக்கு உபதேசிக்கிறார்.
ƒருணுதார்க்ஷ்யமஹாப3õஹோயன்மாம்த்வம் பரிப்ரச்சஸி
தத்ப்ரவக்ஷ்யாமிதேசூர்ணம் வைஷ்ணவாணாம்ஹிதாவஹம்
என்று தொடங்கி,
சுத்தாம் ஹரித்ரமாதாய சுஷ்க கிட விவர்ஜிதாம்
மூலமந்த்ரேண சாஹ்ருத்ய சோஷயேச்ச கராதபே
ஸ்ரீகந்தாகரும்சைவ கர்பூரேண ஸமன்விதம்
காச்மீரம்ச ஸ கஸ்தூரி ஸ்வர்ணசூர்ண விமிச்ரிதம்
ஹரத்ராம் ஸம்யகாஹ்ருத்ய மூலமந்த்ரேண மந்த்ரவித்
ஸம்க்ஷாள்ய உலூகலம் தார்க்ஷ்ய முஸலம் மூலமந்த்ரத:
ஸ்ரீவைஷ்ணவைர் வேதவித்பிர்மந்மரங்கைஸ்ஸமுபஸ் திதை:
ஸஞ்சூர்ணயித்வா ஸுத்ருடைர் நவபாண்டேஸுசோபிதே
பவித்ராரோபமார்க்கேண மந்த்ரைஸ் ஸம்மர்ச்சயேச்சதை:
என்றெல்லாம் சொல்லி அந்த ஸ்ரீசூர்ணமானது முதலில் சுத்தமான மஞ்சளாகவும் அதை உரலிலிட்டுப் பொடி செய்யும்போது கஸ்தூரி, குங்குமப்பூ, அகரு போன்ற பலவித ஸுகந்த வாஸனை த்ரவ்யங்களை அந்த உரலில் சேர்த்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் புருஷ ஸூக்தம், ஸ்ரீஸூக்தம், மூலமந்த்ரம் இவைகளை உச்சரித்தபடியே நன்றாக இடிக்க வேண்டும். பிறகு நன்றாகப் புடைத்து வஸ்த்ரகாயம் செய்து (சலித்தல்) மீண்டும் வேறொரு பாத்திரத்தில் இட்டு முன் போலவே அபிமந்த்ரணம் செய்ய வேண்டும். அந்த சூர்ணத்தைப் பவித்ரோத்ஸவத்தில் எங்கெல்லாம் பவித்ரம் சாத்துகிறோமோ அதைப் போலவே எம்பெருமான், பிராட்டியார் திருமேனிகளில் சாற்ற வேண்டும். பிறகு அந்த சூர்ணத்தையே ஸகல ஸ்ரீவைஷ்ணவர் களுக்கும் பாகவதோத்தமர்களுக்கும் ப்ரஸாதமாகத் தரவேணும். அதையே அவர்கள் அனுதினமும் தரித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் அருளியிருக்கிறார்.
ஏததனு †õஸனம். ஏவமுபாஸிதவ்யம்,
ஏவமுசைததுபாஸ்யம்
என்னுமாப்போலே ஸ்ரீசூர்ணம் என்பது சிவப்பு நிறமாகக் கொள்வதில் எந்த ஒரு தடையுமில்லை என்பது ஸ்ரீபாஞ்சராத்ர ஆகமத்தைக் கொண்டே தெளிவு பெறலாம்.
இனிஸ்ம்ருதி, இதிஹாஸ, புராணாதிகளிலும், உபநிஷதங்களிலும் ƒவேத மண்ணான திருமண்காப்பிற்கான ப்ரமாணங்களாக-
நாரதீய புராணத்தில்,
ƒவேத ம்ருத்திகயை வார்யைச்யாமயா பீதயாபி வா
ஊர்த்வபுண்ட்3ரம் த்3விஜை: கார்யம் வைஷ்ணவைƒச விசேஷத:-
என்றும், †ங்க2சக்ரோர்த்வ புண்ட்ர தாரணம் தாஸ்ய லக்ஷணம்
தந்நாகமகரணம் சைவ வைஷ்ணவம் ததிஹோச்யதே- என்றும் ஹாரீத ஸ்ம்ருதியில் “நாஸாதிகேசபர்யந்தம் ஊர்த்3வபுண்ட்ரம் து த4õரயேத் அக்நி நாவை ஹோத்ராசக்ரம் த்விபுஜே த4õர்யதே”     என்றும்,                                 (தொடரும்)